piątek, 11 stycznia 2019

Co się stanie, gdy nie zrealizuję planu spłaty w upadłości konsumenckiej?


W poprzednich postach na blogu Kancelarii Zdanowicz i Wspólnicy (kliknij tu), pisaliśmy jakie są zalety i możliwości oddłużenia w postępowaniu o ogłoszenie upadłości konsumenckiej, kto może o nią wnioskować oraz czy ryzykujemy spieniężeniem naszego majątku przez sąd, jeśli złożymy taki wniosek. Dziś przyjrzymy się sytuacji, w której sąd ogłosił już upadłość konsumencką i nałożył na nas obowiązek spłaty wierzycieli w ramach tzw. planu spłaty. Zawsze może się tak zdarzyć, że z różnych przyczyn go nie zrealizujemy. Co się wówczas stanie? 

W czasie wykonywania planu spłaty upadły nie może dokonywać czynności, które mogą zmniejszyć jego majątek lub ograniczyć możliwości realizacji tego planu. Za zgodą sądu możliwe jest dokonanie danej czynności ingerującej w stan majątkowy przez upadłego, o ile przemawiają za tym uzasadnione względy np. natury życiowej lub zdrowotnej. Upadły posiada obowiązek corocznego składania sprawozdania z realizacji planu spłaty do sądu. Sprawozdanie składa się do końca kwietnia za poprzedni rok. W sprawozdaniu wskazuje osiągnięte przychody, spłacone zadłużenie oraz nabyte składniki majątkowe, do sprawozdania upadły powinien dołączyć również kopię zeznania podatkowego za poprzedni rok. 

Co zrobić gdy nie możemy się wywiązać z harmonogramu spłat? Plan spłaty może podlegać zmianie w toku jego realizacji. Sąd dokonuje zmiany planu na wniosek upadłego po wysłuchaniu wierzycieli, o ile upadły nie może wywiązać się z ustalonego harmonogramu. W takiej sytuacji sąd może przedłużyć okres spłaty na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy. W przypadku natomiast gdy brak możliwości spłaty przez upadłego ma charakter trwały np. choroba lub sytuacja osobista, co jest niezawinione i niezależne od upadłego, sąd na wniosek upadłego, po wysłuchaniu wierzycieli, może uchylić plan spłaty wierzycieli i umorzyć niewykonane zobowiązania upadłego. W zakresie zmiany planu spłaty na postanowienie sądu I instancji przysługuje zażalenie, a na postanowienie sądu II instancji skarga kasacyjna. Plan spłaty może ulec zmianie również wówczas, gdy w trakcie jego realizacji ulegnie poprawie sytuacja upadłego z innej przyczyny niż zwiększenie się wynagrodzenia za pracę lub dochodów uzyskiwanych z osobiście wykonywanej przez upadłego działalności zarobkowej, np. gdy upadły otrzymał spadek lub darowiznę. W takim przypadku z wnioskiem o zmianę planu spłaty może wystąpić każdy z wierzycieli lub upadły, przed wydaniem postanowienia sąd wysłuchuje wierzycieli i upadłego. Na postanowienie wydane w tym trybie służy zażalenie. 

Co istotne, w przypadku, gdy upadły nie zachowuje się zgodnie z dobrymi obyczajami, czego skutkiem jest również brak realizacji planu spłaty, sąd może uchylić wskazany plan, przy czym zobowiązania upadłego wobec wierzycieli nie ulegną umorzeniu. Wskazany tryb jest swoistą sankcją za nieprawidłowe zachowanie upadłego w trakcie realizacji planu spłaty, zachodzi wówczas, gdy nie ma podstaw do zmiany planu oraz do uchylenia planu i umorzenia zobowiązań z uwagi na sytuację upadłego od niego niezawinioną i niezależną. W takim przypadku sąd orzeka z urzędu lub na wniosek wierzyciela, po wysłuchaniu wierzyciela i upadłego. Podstawami dla zastosowania wskazanego trybu są: brak złożenia sprawozdania z realizacji planu spłat, zatajenie w sprawozdaniu osiągniętych przychodów lub nabytego majątku, dokonanie czynności wobec majątku bez zgody sądu, ukrywanie majątku lub prawomocne uznanie czynności upadłego za dokonaną z pokrzywdzeniem wierzycieli. Wskazany katalog ma charakter zamknięty, przy czym należy podkreślić, że sankcja dla upadłego za nieprawidłowe działania w zakresie realizacji planu spłat jest dotkliwa, bowiem zniweczeniu podlegają skutki upadłości, tj. realizacja spłat w ramach planu i częściowa redukcja zadłużenia. Sąd ma zasadniczo podstawy do braku uchylenia planu spłat w sytuacji zaistnienia powyższych podstaw, jednak tylko wówczas, o ile uchybienie nie jest znaczne lub dalsze wykonywanie planu spłaty wierzycieli jest uzasadnione względami słuszności lub względami humanitarnym – związanymi z postawą i sytuacją upadłego np. wyrażoną skruchą, naprawieniem uchybienia, przedstawieniem dowodów na niezawiniony charakter danego uchybienia. 

Paulina Adamczyk – Kowalska 
adwokat 

Zachęcamy do kontaktu z Kancelarią Zdanowicz i Wspólnicy (e-mail: office@zdanowiczlegal.pl lub + 22 525 84 44), jeśli rozważacie Państwo swoje oddłużenie lub napotkaliście problemy w trakcie postępowania upadłościowego. Negocjujemy również indywidualne rozwiązania z wierzycielami.

piątek, 28 grudnia 2018

Czy składając wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej ryzykuję, że sąd sprzeda mój majątek?


Zawnioskowanie o upadłość konsumencką daje możliwość oddłużenia się, jednak rodzi ryzyko spieniężenia majątku dłużnika na zaspokojenie wierzycieli. Zasadą jest, że majątek upadłego konsumenta będzie podlegał sprzedaży, z wyłączeniem tych składników, które na mocy przepisów szczególnych zostały z niej wykluczone.




Po ogłoszeniu upadłości konsumenckiej, sąd wyznacza syndyka, który przejmuje zarządzanie majątkiem upadłego. Będzie miał za zadanie sporządzenie spisu inwentarza i w dalszej kolejności dokonanie sprzedaży nieruchomości i ruchomości upadłego. Co istotne, w przypadku ruchomości możliwe jest udzielenie przez syndyka stosownego pełnomocnictwa upadłemu konsumentowi, tak aby sam konsument mógł dokonywać sprzedaży swoich ruchomości, dążąc do uzyskania jak najwyższej ceny, celem zaspokojenia wierzycieli. Odnośnie nieruchomości, sprzedaż należy do syndyka. Jeśli w skład masy upadłości wchodzi lokal mieszkalny albo dom jednorodzinny, w którym zamieszkuje upadły, nie mając jednocześnie innego miejsca do zamieszkania, wtedy z sumy uzyskanej z jego sprzedaży wydziela się upadłemu kwotę odpowiadającą przeciętnemu czynszowi najmu lokalu mieszkalnego w tej samej lub sąsiedniej miejscowości, za okres od 12 miesięcy do 24 miesięcy. Kwotę tę określa sąd, mając na uwadze potrzeby mieszkaniowe upadłego i liczbę osób pozostających na jego utrzymaniu, zdolności zarobkowe upadłego, sumę uzyskaną ze sprzedaży lokalu. Sąd weźmie też pod uwagę opinię syndyka.

Warto pamiętać, że jest też możliwość uniknięcia likwidacji majątku, o ile upadły konsument za zgodą sądu dojdzie do porozumienia z wierzycielami i uzgodni z nimi plan spłaty zadłużenia, bez konieczności sprzedaży składników majątkowych.

Aby ustalić jakie ryzyka są związane ze złożeniem wniosku o oddłużenie w ramach upadłości konsumenckiej danej osoby, zapraszamy do kontaktu z Kancelarią Zdanowicz i Wspólnicy.

Gabriela Waraszkiewicz
adwokat
Kancelaria Zdanowicz i Wspólnicy
Kontakt: blog@zdanowiczlegal.pl


piątek, 14 grudnia 2018

Upadłość konsumencka członków zarządów i rad nadzorczych

Wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej może złożyć osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej / niebędąca przedsiębiorcą. Co do zasady więc członkowie rady nadzorczej oraz członkowie zarządu w spółkach kapitałowych posiadają konsumencką zdolność upadłościową pod warunkiem, że nie prowadzą dodatkowo we własnym imieniu i na własny rachunek działalności gospodarczej. Sam fakt pełnienia wskazanych funkcji nie oznacza bowiem automatycznie uzyskania statusu przedsiębiorcy. 



Co do zasady upadłość konsumencka osób zasiadających w zarządzie lub radzie nadzorczej nie różni się od innych upadłości konsumenckich. Niemniej jednak, w przypadku członków zarządu, Sąd będzie dodatkowo badał, czy w okresie dziesięciu lat przed dniem złożenia wniosku dłużnik, mając taki obowiązek, wbrew przepisom ustawy nie zgłosił w terminie wniosku o ogłoszenie upadłości. Przepisy prawa upadłościowego zobowiązują bowiem członków zarządu do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości zarządzanej przez nich spółki w terminie 30 dni od dnia powstania stanu niewypłacalności (przed nowelizacją przepisów tj. przed datą 1 stycznia 2016 r. termin ten wynosił dwa tygodnie). Jeśli członek zarządu nie dopełnił wskazanego obowiązku, wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej wobec niego zostanie oddalony, chyba że będą się temu sprzeciwiać względy słuszności lub względy humanitarne. Przedstawione uregulowanie dotyczy również byłych członków Zarządu. 

Zwracam jednak uwagę, że wśród przedstawicieli doktryny w ostatnim czasie pojawiły się kontrowersje odnośnie interpretacji przepisu regulującego ww. kwestię (tj. art. 4914 ust. 2 pkt 3 Prawa upadłościowego). Według odmiennego poglądu, odbiegającego od literalnej wykładni tego przepisu i korzystniejszego dla członków zarządów, Sąd oddali wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej tylko wówczas, gdy dłużnik nie złożył w terminie wniosku o ogłoszenie własnej upadłości. A zatem przesłanka ta miałaby dotyczyć jedynie tych dłużników, którzy kiedyś prowadzili indywidualną działalność gospodarczą. Tym samym, jeśli z wnioskiem o ogłoszenie upadłości konsumenckiej wystąpi osoba będąca członkiem zarządu, brak terminowego złożenia przez nią wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, nie powinien stanowić przeszkody dla ogłoszenia upadłości konsumenckiej. To korzystne dla reprezentantów spółek kapitałowych stanowisko wyraża m.in. Rafał Adamus ( „Prawo upadłościowe. Komentarz” 2016 r.) i Piotr Zimmerman („Prawo upadłościowe. Prawo restrukturyzacyjne. Komentarz” 2018 r.). Trudno jednak obecnie autorytarnie stwierdzić, czy ten pogląd przyjmie się w orzecznictwie sądowym, dlatego z ostrożności członkowie zarządu sp. z o.o. lub spółki akcyjnej powinni dołożyć szczególnej staranności w tym zakresie. 

Może pojawić się pytanie, czy po ogłoszeniu upadłości konsumenckiej członków organów spółek handlowych nadal możliwe będzie pełnienie dotychczasowych funkcji w organach spółek. Żaden przepis nie reguluje wprost tej kwestii. Co prawda, przepisy prawa upadłościowego przewidują wprowadzenie syndyka dla wykonywania uprawnień upadłego w spółkach, ale tylko tych uprawnień, które są związane z jego uczestnictwem w spółkach, a więc odnoszą się do sytuacji wspólników, a nie członków zarządu lub rady nadzorczej. Poza tym wskazuję na art. 55 pkt 1a) Ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, zgodnie z którym osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej po ogłoszeniu jej upadłości konsumenckiej zostaje wpisana do rejestru dłużników niewypłacalnych. Niemniej jednak wpis do rejestru na tej podstawie nie jest przeszkodą dla sprawowania funkcji w organach spółek. Należy zatem przyjąć, że sprawowanie wskazanych funkcji w spółkach prawa handlowego nie zostaje wykluczone w związku z ogłoszeniem upadłości konsumenckiej.

Kancelaria Zdanowicz i Wspólnicy (kliknij tutaj) oferuje pomoc prawną przy prowadzeniu spraw z zakresu oddłużenia, w tym upadłości konsumenckiej. 

Katarzyna Panas 
adwokat 

środa, 28 listopada 2018

Kto może wnioskować o upadłość konsumencką?

Upadłość konsumencka to potoczne określenie postępowania upadłościowego wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Nowelizacja Prawa Upadłościowego uprościła procedurę, w tym w zakresie ułatwienia dostępu do postępowania. Skutkiem tego jest wzrost ilości spraw upadłościowych w sądach, co wydłuża czas tych postępowań. 


Zastosowanie przepisów procedury do osób fizycznych, innych niż przedsiębiorcy aktywni, powoduje, iż w obrocie funkcjonuje nazewnictwo postępowania jako upadłość konsumencka. Co istotne, wskazane postępowanie dostępne jest dla „oddłużenia” z wierzytelności nie tylko powstałych w zakresie działania osoby fizycznej jako konsumenta. Jedynym warunkiem formalnym dla wszczęcia tego trybu postępowania jest brak aktywnego statusu przedsiębiorcy. 

Wniosek o ogłoszenie upadłości tzw. konsumenckiej może zgłosić przede wszystkim dłużnik, będący osobą fizyczną, którego miejscem zamieszkania i stałego pobytu jest Polska, który nie prowadzi działalności gospodarczej ani nie jest wspólnikiem spółki. Przesłanką materialną dla złożenia wniosku jest okoliczność wykazywania się dłużnika rzetelnością w dawnym postępowaniu upadłościowym. Istotne jest również aby dłużnik nie dokonał w ciągu 10 lat wstecz czynności z pokrzywdzeniem wierzycieli. Wniosek o upadłość konsumencką jest dostępny również dla byłych przedsiębiorców, członków zarządu spółek, wspólników spółek osobowych, przy czym wówczas konieczne jest wykazanie, iż w sprawach firmy lub spółki zostały we właściwym czasie złożone wnioski o upadłość. Ponadto rzeczona procedura jest w pełni dostępna i dopuszczalna również dla rolników (przy czym gospodarstwo rolne musi być jedynym źródłem zarobkowania) oraz stron umów cywilnoprawnych np. poręczycieli umów pożyczek. 

Dłużnik – osoba fizyczna niebędąca aktywnym przedsiębiorcą może złożyć wniosek o upadłość konsumencką nawet wówczas gdy posiada jednego wierzyciela. Wniosek taki składany jest na formularzu, który szczegółowo zostanie opisany w kolejnych  postach na naszym blogu

Wniosek o upadłość konsumencką może również złożyć wierzyciel w stosunku do byłych przedsiębiorców oraz byłych wspólników spółek handlowych, przy czym warunkiem jest aby od momentu zakończenia działalności gospodarczej do momentu złożenia wniosku nie upłynął dłuższy okres czasu niż rok. Termin ten liczony jest od daty wykreślenia z rejestru lub od dnia faktycznego zaprzestania prowadzenia działalności dla osób, które w rejestrze nie były ujawnione. 

W razie wątpliwości, czy możecie Państwo złożyć taki wniosek, zachęcamy do kontaktu z Kancelarią.

Paulina Adamczyk - Kowalska
adwokat
Kontakt: blog@zdanowiczlegal.pl 


środa, 14 listopada 2018

Jak przygotować wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej?

Od dnia 1 stycznia 2016 roku wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej składany jest na urzędowym formularzu, przy czym prawidłowe wypełnienie formularza to tylko pierwszy krok w procedurze upadłościowej. Równie ważne jest załączenie do wniosku odpowiednich dokumentów, które będą stanowić dowód na okoliczność stanu naszej niewypłacalności, wysokości zadłużenia, a także przyczyn jego powstania.



Odpowiedź na pytanie, jakie konkretnie dokumenty należy złożyć wraz z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, zawsze będzie zależna od danego stanu faktycznego. W zasadzie każde nasze oświadczenie złożone we wniosku powinno być poparte dowodami, ergo wymaga udokumentowania. Wśród przykładowych dokumentów należy wskazać przede wszystkim: umowy kredytowe, faktury, wezwania do zapłaty, dokumentację związaną z prowadzonymi przeciwko nam postępowaniami egzekucyjnymi i sądowymi, raporty z baz dłużników typu: BIK, KRD. Poza tym do wniosku należy załączyć także dokument, z którego będą wynikać źródła i wysokość osiąganych przez nas dochodów – może być to umowa o pracę, ewentualnie zaświadczenie od pracodawcy o wysokości otrzymywanego wynagrodzenia, decyzja ZUS o wysokości zasiłku, renty, itp. 

Udokumentowania wymagają również przyczyny stanu naszej niewypłacalności. Przykładowo więc, jeśli zadłużenie powstało w związku z chorobą, do wniosku trzeba załączyć dokumentację medyczną. O ile we wniosku powołujemy się na problemy z zatrudnieniem, wówczas powinniśmy przedstawić umowę o pracę, jej wypowiedzenie, dokumenty poświadczające zmianę warunków zatrudnienia itp. Zdarza się, że na problemy finansowe dłużników wypływa trudna sytuacja rodzinna, np. rozwód, śmierć bliskiej osoby – w takim przypadku do wniosku warto załączyć pozew rozwodowy, wyrok rozwodowy, akt zgonu bliskiej osoby, itp. 

Reasumując, przy sporządzaniu wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej należy pamiętać o skompletowaniu pełnej dokumentacji potwierdzającej stan naszej niewypłacalności oraz przyczyny jej powstania. W przeciwnym wypadku sąd wezwie nas do uzupełnienia braków formalnych, a w razie nie uzupełnienia ich w wyznaczonym terminie, wniosek zostanie oddalony. 

Kancelaria Prawnicza Zdanowicz i Wspólnicy świadczy pomoc w przygotowaniu wniosków o ogłoszenie upadłości konsumenckiej, w tym konsultuje niezbędne dokumenty stanowiące załączniki do wniosku, tak aby wniosek spełniał wszelkie przesłanki formalne i stanowił kompleksowe uzasadnienie dla ogłoszenia wnioskowanej upadłości.

Katarzyna Panas
adwokat
Kancelaria Zdanowicz i Wspólnicy
Kontakt: blog@zdanowiczlegal.pl 

wtorek, 6 listopada 2018

Jakie okoliczności bierze pod uwagę sąd przy orzekaniu upadłości konsumenckiej?

Upadłość konsumencka, zwłaszcza w Warszawie, gdzie sąd wydaje się być przychylny dla uznawania takich wniosków, jawi się jako atrakcyjna perspektywa możliwości uzyskania oddłużenia. Dłużnik, składając wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej, musi mieć świadomość, że sąd będzie bardzo szczegółowo badał okoliczności powstania zadłużenia. W praktyce, dłużnik powinien być przygotowany do udzielenia odpowiedzi na te pytania sądu, by nie zaprzepaścić szansy na uzyskanie takiego oddłużenia. 

Z praktyki Kancelarii Prawniczej Zdanowicz i Wspólnicy, jaką posiadamy w prowadzeniu tego typu spraw, wynika przede wszystkim, że przy rozpoznawaniu wniosku o upadłość konsumencką sąd z weźmie pod uwagę w jakich okolicznościach powstało zadłużenie. Są to między innymi takie kwestie jak: czy osoba składająca wniosek sama doprowadziła do swojej niewypłacalności, jaki miała wpływ na jej powstanie. Gdy mamy do czynienia z osobą, która zaciągnęła wiele kredytów, sąd będzie badał na co przeznaczone zostały pieniądze. Dokona analizy jakie kredyty i pożyczki konsument uzyskał i jakie miał możliwości ich spłaty. Sąd sprawdzi, czy doprowadzenie do stanu niewypłacalności nie było wynikiem działania umyślnego lub rażącego niedbalstwa. Kancelaria Zdanowicz i Wspólnicy pomaga naszym Klientom, by dobrze wypadli oni podczas zeznań przed sądem i potrafili wyjaśnić swoją, niejednokrotnie bardzo skomplikowaną, sytuację finansową. 

Sąd ma też ustalić plan spłaty zadłużenia, zatem musi zbadać realne możliwości spłacenia zadłużenia, możliwości zarobkowe i bieżące koszty utrzymania osoby, która wnioskuje o ogłoszenie upadłości i osób pozostających na jej utrzymaniu, w tym potrzeby mieszkaniowe, wysokość niezaspokojonych wierzytelności i realność ich zaspokojenia w przyszłości. Co istotne, sąd ocenia możliwości zarobkowe dłużnika, a nie jego aktualne zarobki. Ustala zatem wykształcenie upadłego, jego doświadczenie zawodowe, wszelkie dodatkowe uprawnienia, dochody, jakie uzyskiwał w ostatnich latach, stan zdrowia oraz wszelkie inne czynniki, jakie mogą wpływać na możliwości zarobkowe. Analiza powyższego może doprowadzić do ustalenia, że w danej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające umorzenie zobowiązań, bez ustalenia planu spłaty. Będzie tak wtedy, gdy osobista sytuacja upadłego w oczywisty sposób wskazuje, że nie byłby on zdolny do dokonania jakichkolwiek spłat w ramach planu spłaty wierzycieli. 

Sąd wyznacza syndyka, który ma obowiązek zwrócenia się o udzielenie informacji do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla upadłego oraz zasięgnięcia informacji w Krajowym Rejestrze Sądowym odnośnie do pełnionych przez upadłego funkcji w spółkach prawa handlowego. Zasięgnięcie informacji w ww. instytucjach ma na celu zweryfikowanie prawdziwości danych zawartych w złożonym przez dłużnika wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej.

Gabriela Waraszkiewicz
adwokat
Kontakt: blog@zdanowiczlegal.pl 

czwartek, 4 października 2018

Wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi na stanowisku kierowniczym

Redukcja osób na stanowiskach kierowniczych nie zawsze ma miejsce w drodze porozumienia stron. Wręczenie wypowiedzenia umowy o pracę czasem wydaje się jedynym rozwiązaniem dla pracodawcy. Jak sądy zapatrują się na uzasadnienie takiego wypowiedzenia?

Po pierwsze, w stosunku do osób na stanowiskach kierowniczych stosuje się wyższe wymogi odnośnie stopnia zaufania, jakie pracodawca chciałby mieć do takiej osoby. Po drugie, osoby zatrudnione na stanowiskach kierowniczych ponoszą także większą odpowiedzialność niż szeregowi pracownicy za to, że nie wykonują lub nienależycie wykonują swoje obowiązki (postanowienie SN z dnia 2 grudnia 2004 r., II PK 215/04;). Po trzecie, w tym przypadku przyczynę wypowiedzenia mogą stanowić również okoliczności niezależne od pracownika (wyrok SN z dnia 2 października 1996 r., I PRN 69/96; oraz wyrok SN z dnia 15 grudnia 1976 r., I PRN 125/76). 

Sformułowanie wypowiedzenia jest w tym przypadku także relatywnie łatwiejsze dla pracodawcy, gdyż w przypadku osób zatrudnionych na stanowiskach kierowniczych, podając przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę pracodawca nie musi odnosić się do konkretnych naruszeń, wystarczająca jest ogólna ocena wykonywania nałożonych na pracownika obowiązków. Nie może jednak przerzucać na pracownika zatrudnionego na kierowniczym stanowisku całej odpowiedzialności za brak spodziewanych wyników w pracy, jeżeli swoim zachowaniem przyczynił się w sposób istotny do złego funkcjonowania zakładu pracy (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2002 r., III APa 171/01;), nie może również wymagać, by pracownik kierujący podwładnymi o niskich kompetencjach, na dobór których nie miał wpływu, przejmował ich obowiązki (wyrok SN z dnia 12 lipca 2006 r., II PK 2/06;). Orzecznictwo wymaga od osób na takich stanowiskach także umiejętności organizacyjnych, umiejętności pracy w zespole, a ich brak może uzasadniać wypowiedzenie.

Z zagadnieniem likwidacji stanowiska pracy wiąże się też tzw. kryterium zarobkowe. W wyroku Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. I PK 115/12 przyjęto, że kryterium wysokości zarobków, jako kryterium doboru do zwolnień, ma charakter zobiektywizowany, pozwala na uniknięcie wątpliwości i subiektywizacji ocen. Wiąże się ponadto bezpośrednio z przyczyną zwolnień niedotyczących pracownika. Wysokie zarobki stanowią kryterium doboru pracownika w przypadku redukcji, jednak nie mogą stanowić wyłącznej i samodzielnej przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę. Sąd Najwyższy stwierdził, że kryterium zarobkowe jest jak najbardziej dopuszczalne w sytuacji, w której zmniejszenie stanu zatrudnienia ma podłoże ekonomiczne w postaci trudności finansowych. Może to mieć zastosowanie też do stanowisk kierowniczych.

Aleksandra Dalecka
adwokat